dinsdag 16 maart 2010
woensdag 10 maart 2010
Wie Zijn We Wat Doen We
Check out this SlideShare Presentation:
Wie Zijn We Wat Doen We
View more presentations from Ghwerf01.
zondag 31 januari 2010
Een ICT-imperfectie.
Stel je voor dat een organisatie het gevoel heeft dat de ICT niet perfect is. Meerdere symptomen zijn denkbaar, maar laten we beginnen met de makkelijkste. 'Beschikbaarheid'. 'Hij doet het niet'.
Wat is er dan aan de hand? Je zou kunnen zeggen: "Een paar mensen hebben even niet kunnen werken.." Vooral doorgaan en wat doet die paar uur productieverlies ertoe?
Goed kans dat je te maken hebt met een symptoom in plaats van een incident. Waarschijnlijk kot het vaker voor en net als met een kikker in warm water. Het went er aan tot het kookt.
Wat moet je met een symptoom? Eigenlijk niet anders dan een dokter. Doormeten. Hoe erg is het symptoon?
Alle organisaties kun je opdelen in processen. Doel middelen, mensen. Ieder proces heeft een doel. Of je dat nu systematisch meet met prestatie indicatoren of niet. Ieder proces kent dezelfde soort indicatoren. 'snelheid' 'aantal fouten' ' klachten', ga zo maar door.
Stel dat je last hebt van 'beschikbaarheid'. Dan moet je dat merken aan prestaties. Zaken gaan minder dan je wilt. Je reageert als organisatie trager. Je maakt meer fouten. Al dat soort zaken.
Hoe geef je daar nu een waarde aan? Niet echt moeilijk. Je vraagt aan managers, die echt 'last' hebben van dat soort 'imperfecties' wat het waard is als die 'imperfectie'er niet zou zijn. Per prestatieindicator stel je die vraag. Per indicator vraag je welk aandeel ICT daarin heeft. Managers geven antwoord.
Dat moet ook wel, want alleen die weet welke kwaliteit er wordt gevraagd en tegen welke kosten.Als het goed is (dus niet altijd) streeft de manager naar lagere kosten en hogere kwaliteit.
Stel nu dat je aannemelijk kunt maken dat beschikbaarheid 'last' geeft. Dan vraag je vervolgens waar die 'last' uit blijkt. Duren processen langer dan 'nodig'? Zijn er meer fouten dan 'nodig'? Als het antwoord 'Ja' is, hoeveel langer, hoeveel meer fouten? Ten slotte de 'Hamvraag'. Wat is 10% minder fouten waard? En.. is het aannemelijk dat het iets te maken heeft met beschikbaarheid van ICT? En in welke mate?
Stel dat je weet naar aanleiding van 'Imperfecties' wat de gevolgen daarvan zijn op prestatie indicatoren en wat het 'managers' waard is daarvan af te komen.
Dan heb je een business case met intangeables.
zondag 24 januari 2010
ICT imperfecties
Eigenlijk bestaat imperfectie niet. Perfectie ook niet. Een imperfect proces (geheel van 'nut') kan niks en kost alles. Een perfect proces bestaat ook niet. Kost niets en kan alles.
Het gaat dus om de maat. Het gaat er ook om dat iets minder imperfect of meer perfect kan.
Dat geldt voor processen. De doe-dingen. Een proces bestaat uit mensen en middelen om een doel te bereiken. Dat doel is meetbaar. Hoe goed je dat doel bereikt is ook meetbaar.
De middelen zijn voor ICT-ers de mensen en ICT. (Voor organisatie mensen alleen de ICT, maar die snappen er vaak niets van.)
Er is een verband tussen deze zaken. Zie volgend blog
Het gaat dus om de maat. Het gaat er ook om dat iets minder imperfect of meer perfect kan.
Dat geldt voor processen. De doe-dingen. Een proces bestaat uit mensen en middelen om een doel te bereiken. Dat doel is meetbaar. Hoe goed je dat doel bereikt is ook meetbaar.
De middelen zijn voor ICT-ers de mensen en ICT. (Voor organisatie mensen alleen de ICT, maar die snappen er vaak niets van.)
Er is een verband tussen deze zaken. Zie volgend blog
ICT Imperfecties
Tot mijn stomme verbazing is mijn presentatie over ICT-imperfecties dit jaar meer dan 350 keer gedownload. Ik wist niet eens dat ik die presentatie had ge-upload naar slideshare.
Toch leuk.. Het gaat over ICT-imperfecties. Over dit onderwerp bezig geweest met wat met mensen van ConQuaestor (vroeger PWC).
Echt goed is het idee van imperfecties nooit van de grond gekomen. Die organisatie-mensen, op enkele uitzonderingen na, snappen ICT net zo min als de rest van de wereld.
Volgens mij ben ik tamelijk slim. Mijn eerste bedrijf betaalde direct 40.000 gulden in 1978 om me op te leiden. Die organisatie mensen snappen dat niet. Die willen de baas zijn. ICT-ers denken eerst.. Leer eerst eens behoorlijk programmeren. Dan leer je echt dat je dom denkt!!!' Dat vind ik ook echt. Als een computer niet snapt wat je bedoelt heb je jouw gedachten nog niet scherp. Dat is ook wat ik op de kweekschool met rekenen leerde. Programmeren heeft niets te maken met onderwijs, maar als je zelfs de computer niet kunt uitleggen wat je bedoelt... Twijfel ik ik direct aan jouw onderwijs.
Programmeren is echt niet makkelijk. Dat snappen die organisatie mensen dus niet. Die willen meer verdienen dan jij. Dus werk je niet mee.
Daarom worden ICT bedrijven groter. Volgende keer meer over ICT-imperfecties.
Toch leuk.. Het gaat over ICT-imperfecties. Over dit onderwerp bezig geweest met wat met mensen van ConQuaestor (vroeger PWC).
Echt goed is het idee van imperfecties nooit van de grond gekomen. Die organisatie-mensen, op enkele uitzonderingen na, snappen ICT net zo min als de rest van de wereld.
Volgens mij ben ik tamelijk slim. Mijn eerste bedrijf betaalde direct 40.000 gulden in 1978 om me op te leiden. Die organisatie mensen snappen dat niet. Die willen de baas zijn. ICT-ers denken eerst.. Leer eerst eens behoorlijk programmeren. Dan leer je echt dat je dom denkt!!!' Dat vind ik ook echt. Als een computer niet snapt wat je bedoelt heb je jouw gedachten nog niet scherp. Dat is ook wat ik op de kweekschool met rekenen leerde. Programmeren heeft niets te maken met onderwijs, maar als je zelfs de computer niet kunt uitleggen wat je bedoelt... Twijfel ik ik direct aan jouw onderwijs.
Programmeren is echt niet makkelijk. Dat snappen die organisatie mensen dus niet. Die willen meer verdienen dan jij. Dus werk je niet mee.
Daarom worden ICT bedrijven groter. Volgende keer meer over ICT-imperfecties.
woensdag 30 december 2009
Als werk geen doel meer is.
Het is onvermijdelijk dat de 21e eeuw werken overbodig maakt. Misschien levert de eeuw zelfs een veel langere levensduur in goede gezondheid op. Voedsel groeit vanzelf in de koelkast, robots en computers doen allerlei taakjes. Iedereen beschikt over een zee van tijd. Wat gaan we dan doen?
Dan hebben we bereikt waar de alchemisten naar zochten. De steen der wijzen met onmetelijke rijkdom en het levens elixer. Er blijven maar een paar gebieden over, waar mensen mee bezig zullen zijn:
1. Wetenschap en onderzoek
2. Kunst en cultuur
3. Sex en spel
4. Spiritualiteit.
Volgens mij gaan we dan pas echt aan alchemie doen. (Niet dat ik geloof in 'verlichte' mensen.) Volgens mij bestaat er niet 1 soort 'verlichting', die daarna 'af' is. Eindeloos bezig zijn met alchemistisch processen vind ik daarentegen weer wel zinnig. Steeds weer opnieuw de wereld in alle facetten bekijken, alsof de wereld gisteren is gemaakt.
Psychologische interpretatie van het zuiveringsproces
De Zwitserse arts en psycholoog Carl Gustav Jung (1875–1961) schreef een aantal boeken, waarin hij een vergelijking trok tussen de symboliek van de alchemie en de archetypische voorstellingen die hij waarnam bij zijn studie van in alle culturen en tijden voorkomende symbolen in bijvoorbeeld dromen en kunstuitingen. De alchemie beschreef volgens hem processen die symbolische uitbeeldingen waren van het proces van individuatie. Hij vergeleek het werk van de alchemisten met een soort studieboek van het collectieve onbewuste. Wat voor soort goud het ook was waar de alchemisten naar op zoek waren geweest, zo dacht hij, ze hadden in feite door hun werk het onbewuste ontdekt. De sterke beelden van alchemistische taferelen (bijvoorbeeld: koning en koningin in seksuele gemeenschap, een liggende man uit wiens lichaam op de plaats van de penis een boom groeit, man en vrouw die versmelten tot een hermafrodiet) waren volgens hem duidelijk bedoeld om over te mediteren als verschillende fasen van ons bewustzijn. Onder invloed van het onderzoek dat Jung deed over alchemie,[17] gingen psychologen de alchemistische processen ook interpreteren als projecties van onbewuste psychische processen. Hierbij werd de groei beschreven die de ziel of de psyche doormaakt om één te worden, een volledig mens. Volgens deze visie zou de steen der wijzen deze volgroeide en volmaakte mens zelf zijn. Als eerste logische stap was de afbraak van het ego nodig.
Soms wordt het alchemistisch zuiveringsproces niet in 12 maar in 7 stappen beschreven. Elk van deze stappen of fasen in het proces kan in verband worden gebracht met zowel een beschrijving uit de Smaragden Tafel als met een fase van het groeiproces van de alchemist zelf:
Calcinatie (tot kalk branden of oxidatie)
Dissolutie (oplossen)
Separatie (scheiden)
Conjunctie (samenvoegen)
Fermentatie (gisten)
Distillatie (reiniging door verdamping)
Coagulatie (stolling)
Dezelfde termen duiden tegenwoordig chemische methoden aan.
Bij de eerste stap, calcinatie, wordt de materie verbrand. Dit werd later in dieptepsychologische termen geïnterpreteerd als het verbranden van het ego. Met het ego bedoelt men hier het dagelijkse masker dat iemand draagt, het zich zorgen maken over het uiterlijk en over wat anderen zeggen. De scheikundige kant hiervan is het verbranden van de te zuiveren substantie (meestal een plant). Op de Smaragden Tafel is dit gelijk aan zin 9: Zijn vader is de Zon.
Bij de tweede stap, dissolutie, worden de restanten van het ego opgelost. De restanten bestaan uit de mannelijke (verstand) en vrouwelijke (gevoel) kanten (of yin en yang, of hoe het ook wordt genoemd, maar zijn nog sterk vervuild met de resten van het ego. Ook in de scheikunde is dit het oplossen van de resten (as) in een oplosmiddel. Zin 10 van de Smaragden Tafel verwijst hiernaar: Zijn moeder is de Maan.
Bij de derde stap, separatie, worden de restanten van elkaar gescheiden, het mannelijke van het vrouwelijke. De rest wordt weggegooid (de resten van het ego). In de scheikunde staat dit gelijk aan bijvoorbeeld extractie of chromatografie. De wind draagt het in zijn buik zegt de Smaragden Tafel (zin 11).
Bij de vierde stap, conjunctie, verkrijgt de alchemist de 'kleine steen' (der wijzen). Het is de eerste hereniging van de twee delen (verstand en gevoel). De alchemisten noemden dit ook wel huwelijk van de koning en de koningin. Bij het bereiken van deze stap ontstaat een soort innerlijke rust; de dualiteit is opgeheven zonder tussenkomst van een ego. De voedster ervan is de aarde (zin 12), staat er in de Smaragden Tafel. Dit is slechts het begin. Het 'koninklijk kind' moet met beide benen op de grond blijven staan en het doel voor ogen houden.
De vijfde stap, fermentatie ofwel gisting, is scheikundig gezien een omzetting. De bij stap vier verkregen stof moet eerst rotten en dan gisten om een nieuw soort verbinding te krijgen. De oude alchemisten voegden bij het rottingsproces vaak mest toe om het te versnellen. Na de rotting begon de werkelijke gisting, dat (meestal) resulteerde in een geelachtige stof.
De zesde stap is distillatie. Scheikundig is dit het laten koken en condenseren van de bij stap vijf verkregen stof, om een hogere concentratie en zuiverheid te verkrijgen. Als je te werk gaat met groot vernuft, stijgt deze kracht van de aarde op naar de hemel (=verdampen), en daalt weer af naar de aarde (=condenseren) en ontvangt energie van de hogere en de lagere (regionen). zegt de Smaragden tafel hierover (zinnen 20 en 21). Praktisch laat de adept ook hier het wereldlijke leven los.
De zevende en laatste stap, coagulatie, is het ultieme samengaan van de gezuiverde delen van het zelf. Beneden zoals boven, en boven zoals beneden staat er in de Smaragden tafel. Geest en lichaam worden één. De adept is verlicht.
Dan hebben we bereikt waar de alchemisten naar zochten. De steen der wijzen met onmetelijke rijkdom en het levens elixer. Er blijven maar een paar gebieden over, waar mensen mee bezig zullen zijn:
1. Wetenschap en onderzoek
2. Kunst en cultuur
3. Sex en spel
4. Spiritualiteit.
Volgens mij gaan we dan pas echt aan alchemie doen. (Niet dat ik geloof in 'verlichte' mensen.) Volgens mij bestaat er niet 1 soort 'verlichting', die daarna 'af' is. Eindeloos bezig zijn met alchemistisch processen vind ik daarentegen weer wel zinnig. Steeds weer opnieuw de wereld in alle facetten bekijken, alsof de wereld gisteren is gemaakt.
Psychologische interpretatie van het zuiveringsproces
De Zwitserse arts en psycholoog Carl Gustav Jung (1875–1961) schreef een aantal boeken, waarin hij een vergelijking trok tussen de symboliek van de alchemie en de archetypische voorstellingen die hij waarnam bij zijn studie van in alle culturen en tijden voorkomende symbolen in bijvoorbeeld dromen en kunstuitingen. De alchemie beschreef volgens hem processen die symbolische uitbeeldingen waren van het proces van individuatie. Hij vergeleek het werk van de alchemisten met een soort studieboek van het collectieve onbewuste. Wat voor soort goud het ook was waar de alchemisten naar op zoek waren geweest, zo dacht hij, ze hadden in feite door hun werk het onbewuste ontdekt. De sterke beelden van alchemistische taferelen (bijvoorbeeld: koning en koningin in seksuele gemeenschap, een liggende man uit wiens lichaam op de plaats van de penis een boom groeit, man en vrouw die versmelten tot een hermafrodiet) waren volgens hem duidelijk bedoeld om over te mediteren als verschillende fasen van ons bewustzijn. Onder invloed van het onderzoek dat Jung deed over alchemie,[17] gingen psychologen de alchemistische processen ook interpreteren als projecties van onbewuste psychische processen. Hierbij werd de groei beschreven die de ziel of de psyche doormaakt om één te worden, een volledig mens. Volgens deze visie zou de steen der wijzen deze volgroeide en volmaakte mens zelf zijn. Als eerste logische stap was de afbraak van het ego nodig.
Soms wordt het alchemistisch zuiveringsproces niet in 12 maar in 7 stappen beschreven. Elk van deze stappen of fasen in het proces kan in verband worden gebracht met zowel een beschrijving uit de Smaragden Tafel als met een fase van het groeiproces van de alchemist zelf:
Calcinatie (tot kalk branden of oxidatie)
Dissolutie (oplossen)
Separatie (scheiden)
Conjunctie (samenvoegen)
Fermentatie (gisten)
Distillatie (reiniging door verdamping)
Coagulatie (stolling)
Dezelfde termen duiden tegenwoordig chemische methoden aan.
Bij de eerste stap, calcinatie, wordt de materie verbrand. Dit werd later in dieptepsychologische termen geïnterpreteerd als het verbranden van het ego. Met het ego bedoelt men hier het dagelijkse masker dat iemand draagt, het zich zorgen maken over het uiterlijk en over wat anderen zeggen. De scheikundige kant hiervan is het verbranden van de te zuiveren substantie (meestal een plant). Op de Smaragden Tafel is dit gelijk aan zin 9: Zijn vader is de Zon.
Bij de tweede stap, dissolutie, worden de restanten van het ego opgelost. De restanten bestaan uit de mannelijke (verstand) en vrouwelijke (gevoel) kanten (of yin en yang, of hoe het ook wordt genoemd, maar zijn nog sterk vervuild met de resten van het ego. Ook in de scheikunde is dit het oplossen van de resten (as) in een oplosmiddel. Zin 10 van de Smaragden Tafel verwijst hiernaar: Zijn moeder is de Maan.
Bij de derde stap, separatie, worden de restanten van elkaar gescheiden, het mannelijke van het vrouwelijke. De rest wordt weggegooid (de resten van het ego). In de scheikunde staat dit gelijk aan bijvoorbeeld extractie of chromatografie. De wind draagt het in zijn buik zegt de Smaragden Tafel (zin 11).
Bij de vierde stap, conjunctie, verkrijgt de alchemist de 'kleine steen' (der wijzen). Het is de eerste hereniging van de twee delen (verstand en gevoel). De alchemisten noemden dit ook wel huwelijk van de koning en de koningin. Bij het bereiken van deze stap ontstaat een soort innerlijke rust; de dualiteit is opgeheven zonder tussenkomst van een ego. De voedster ervan is de aarde (zin 12), staat er in de Smaragden Tafel. Dit is slechts het begin. Het 'koninklijk kind' moet met beide benen op de grond blijven staan en het doel voor ogen houden.
De vijfde stap, fermentatie ofwel gisting, is scheikundig gezien een omzetting. De bij stap vier verkregen stof moet eerst rotten en dan gisten om een nieuw soort verbinding te krijgen. De oude alchemisten voegden bij het rottingsproces vaak mest toe om het te versnellen. Na de rotting begon de werkelijke gisting, dat (meestal) resulteerde in een geelachtige stof.
De zesde stap is distillatie. Scheikundig is dit het laten koken en condenseren van de bij stap vijf verkregen stof, om een hogere concentratie en zuiverheid te verkrijgen. Als je te werk gaat met groot vernuft, stijgt deze kracht van de aarde op naar de hemel (=verdampen), en daalt weer af naar de aarde (=condenseren) en ontvangt energie van de hogere en de lagere (regionen). zegt de Smaragden tafel hierover (zinnen 20 en 21). Praktisch laat de adept ook hier het wereldlijke leven los.
De zevende en laatste stap, coagulatie, is het ultieme samengaan van de gezuiverde delen van het zelf. Beneden zoals boven, en boven zoals beneden staat er in de Smaragden tafel. Geest en lichaam worden één. De adept is verlicht.
maandag 28 december 2009
Over internet
Bijzonder. Een koningin, waar niemand iets in ziet spreekt over internet. Haar moeder was leuk. Haar vader eigenlijk ook wel. Beiden gemaakt door TV en Jos Brink. Maar toch.
En dan spreken over de inhoudsloosheid. Wat bezielt een mens met weinig ziel (althans niet zichtbaar) daarover te spreken?
Verdomd ik denk dat Bea intelligent genoeg is om te snappen dat we tegenwoordig niet meer zitten te wachten op eenzijdige massacommunicatie via de TV.
Snapt dat mens niet dat we elkaar leuker vinden dan haar?
En dan spreken over de inhoudsloosheid. Wat bezielt een mens met weinig ziel (althans niet zichtbaar) daarover te spreken?
Verdomd ik denk dat Bea intelligent genoeg is om te snappen dat we tegenwoordig niet meer zitten te wachten op eenzijdige massacommunicatie via de TV.
Snapt dat mens niet dat we elkaar leuker vinden dan haar?
Abonneren op:
Berichten (Atom)
Berichten
